De Wisser
Land Rovers in The Gambia...
WYSIWYG Web Builder
Een week of 7 van elkaars gezelschap mogen genieten was geweldig. Overdag gewoon hard werken en 's avonds gezellig in het 'lokale' restaurant. Regelmatig een andere kok, dus ook zeer gevarieerd gegeten. En Peter's pannekoeken zijn onvergetelijk!
WYSIWYG Web Builder
4 januari 2014     Sanyang
Tjonge. Is een poosje druk geweest. We hebben een gezellig drukke tijd achter de rug. We hebben wat gasten gehad; Tino & Sandy verbleven bij ons in het gastenverblijf, hun vriend Peter had zijn eigen tent bij en Ivan & Karin verbleven bij de buurman op het terrein (wat ze nooit meer zullen doen!). Allemaal druk aan het bouwen en wij functioneerden als uitvalsbasis, restaurant etc. Alle kosten gezamelijk gedeeld, ging perfect. En Sjak en Sonja waren ook regelmatig van de partij.
Vlnr: Sjak, Sonja, Tino, Karin, Ivan.
Vlnr: Pia, Sandy, Peter.
Toen onze gasten hier waren werkte internet nog. Er kon zelfs worden geskyped. Maar om nu de website bij te werken terwijl je gasten hebt, dat zat er even niet in. Toen werd er gewerkt aan de onderzeese kabel die Gambia van internet voorziet, en toen ging alles mis. Wekenlang heel beroerd en vaak zelfs helemaal geen verbinding gehad.
Maar gelukkig wel door kunnen werken. Een klus waar we tegenop zagen toch afgewerkt. We hebben een heel mooi dak, maar als de zon daar op staat straalt het een enorme hitte naar binnen uit. Dus een boel multiplex gekocht. 1 kant wit geschilderd en 1 kant gevernisd. Was een hele klus om het allemaal tegen het dak te krijgen, maar doordat er nu een luchtlaag is gecreeerd van zo'n 20 cm, Daalt de temperatuur enorm. Nu blijft het heerlijk koel in huis. Ik heb afwisselend 2 jongens mee de steiger opgenomen zodat
Peter's compound.
Bananen uit eigen tuin! Hoe vindt je die?
ze konden leren meten, zien wat er scheef is, leren zagen met de decoupeerzaag, voorboren en dan vastschroeven met de schroefboormachine. Als jeze zo iets wil leren moet je heel goed opletten, ze hebben in no-time je boormachine over de zeik. Ging allemaal nog niet zo soepel maar is uiteindelijk wel gelukt. Later moesten deze 2 zelfstandig het dak van de schuur ook zo doen. En dat ze het helemaal alleen mochten (moesten) doen, nou, zo trots als een aap waren ze als ik dat zo mag zeggen. We waren er heel blij mee want er is nog genoeg ander werk wat af moet.
Deze heeft een jaar of 4 - 5 stilgestaan. De eigenaren wilden er eigenlijk wel vanaf en dus voor sloopprijsje konden we hem overnemen. Zo snel mogelijk wegslepen en naar huis ermee. Er ligt een gereviseerde 2.5NA in dus die gaan we wel weer aan de praat krijgen. Beloofd een leuk projectje te worden. Zijn al kopers voor. Maar eerst nog wat andere dingen afwerken.
5 januari 2014     Sanyang
En dan nog wat. Onze toegangsweg. Van een kermis attractie kun je het niet erger in je rug krijgen. Het was onbegonnen werk om hetzelfde te doen als vorig jaar. Zoveel kuilen, er zijn nergens geen gebroken blokken meer te vinden dus er moest wat anders gebeuren. Met nog wat buren overlegd (allen Europeanen), iedereen zijn steentje bijgedragen en zie, het wonder geschied. We hebben een echte goede weg. Nou afwachten hoe dit zich houdt in het volgende regenseizoen. Veel slechter als het was kan het niet worden. Personeel was af en toe wat lastig. Maar uiteindelijk zijn we toch wel tevreje.
Nou ist klaar ja?
Ophouden nu!
Nog meer goed nieuws: De hefbrug is eindelijk met veel moeite uit de container gehaald. Na een paar daagjes aanklungelen brak het grote moment aan: generator starten en omhoog met dat ding. Geweldig!
Heb er ondertussen al diverse auto's op gehad waaronder een gloednieuwe Discovery 4.
Schandalig gewoon. Maar heerlijk werken zo. En let maar eens op: Binnenkort heb ik hier de Hummer van Wesley Snipes! Zeker weten.
De jongens van het zwembad zijn ook weer eens komen opdagen. Een behoorlijke vertraging in de levering van fiberglass. We zullen wel zien. Misschien dat we er eind januari in kunnen.
18 februari 2014     Sanyang
Nou, het is hier momenteel niet echt tropenweer. Al wekenlang enorme stofwinden en hele koude avonden en nog koudere nachten. Het stof dringt overal door, schoonmaken lijkt welhaast zinloos, een uur later zit alles weer onder het zand. En 's nachts zijn we maar wat blij met ons dikke dekbed. Maar goed. Overdag is het buiten de wind verder wel aangenaam en het werk gaat gewoon door.
Zo is ondertussen ons gereedschaphok voltooid. Kan even duren voordat het gereedschap erin kan want het krijgt tijdelijk een andere bestemming. 2 van onze jongens verblijven niet al te ver hier vandaan op een compound. Er zijn meer jongelui daar, maar aangezien zij de enige zijn met werk worden ze elke avond lastig gevallen voor sigaretten om even later te horen dat ze maar eens voor eten moeten gaan zorgen. Dus van hun salaris blijft zo niet veel over. Daar komt nog bij dat ze hun eigen slaaphok niet eens kunnen/ mogen afsluiten. Als de marabou (de eigenaar) gasten ontvangt om te behandelen moeten die op het bed van de jongens kunnen liggen. Prive hebben ze dus niet en al hun spullen worden gestolen, tot aan hun ondergoed toe. Als ze 's morgens naar het werk komen hebben ze allebei een flinke rugzak bij met daarin hun waardevolle bezittingen. Ze durven niets meer "thuis" achter te laten. Seikou (voor ons William) is er ondertussen al vertrokken en verblijft in Tujering. Robert bleef dus alleen achter en zijn situatie werd er niet beter op. Daar wij al eerder met Robert overeen zijn gekomen dat hij bij ons vaste watchman zou worden, hebben we dus aangeboden om tijdelijk in het gereedschaphok te trekken. Daar werd niet lang over nagedacht. Als een gek werd het hok afgebouwd, gepleisterd, geschilderd, ramen en deuren erin. Stukje zeil gekocht voor de vloer. Dan nog snel electriciteit erin en water voor het toilet en de douche. Hij heeft nu dus voor Gambiaanse begrippen een zeer luxe huis met electriciteit en stromend water (en internet natuurlijk).
Helemaal blij. Wij ook blij want nu is het wat makkelijker om te zorgen dat er altijd iemand op de compound aanwezig is.
Volgende project is dus nu een watchmanhuisje bij de poort, want daar hoort ie te zitten. Daar zijn we momenteel al druk mee bezig.
Weer wat extra werk erbij gekregen. Shit.
Op een gegeven moment horen we achter de schuur net buiten de compound wat mensen bezig een boom om te hakken. Nou stond deze nogal kort aan de muur met overhangende takken over de schuur, dus dat omhakken vonden we niet zo'n probleem. Totdat we plots een hoop gekraak horen en nog wat ander geluid dat niet bij omvallende bomen hoort. Het ding ligt dus bij ons op het dak van de schuur. Snel gaan kijken en natuurlijk niemand meer te bekennen. Dan maar eens naar de schade gaan kijken. Een hoop platen beschadigd maar verder geen scheuren in de muur. Valt nog mee. Opruimen is wat lastiger. Met een kettingzaag op het dak bezig zijn valt niet mee, je staat niet echt safe. Zo goed en zo kwaad als het kon zoveel mogelijk verwijderd en uiteindelijk een trekkertje laten komen die het restant van de schuur kon wegtrekken
Ondertussen is de schade al weer herstelt, en je ziet er bijna niets meer van. Had hier eigenlijk geen tijd voor, maar ja...
En zoals beloofd: de Hummer van Wesley Snipes. Die heeft er voor meer dan een Ton (Euro's) aan laten verbouwen voordat ie ermee ging rijden. 6 TV schermen erin, een gruwelijke muziekinstallatie, kamelenlederen bekleding etc. Maar meneer Snipes moest een tijdje de prison in wegens belastingproblemen en het ding moest worden verkocht. Een Engelsman Peter (Pedro genoemd vanwege zijn lange verblijf in Spanje) vond het wel een leuk speelgoedje en kocht de auto via Ebay. Kunt hem van kilometers ver al aan horen komen. Het ding past met wat moeite op de brug, gewicht is geen probleem. Luchtveren vervangen door spiraalveren en de achterbumper wat aangepast. Was wel leuk.
We hebben wat nieuwe huisdieren. Een koppeltje gieren komt regelmatig het terras opschuifelen om wat eten te versieren. Ondertussen zijn we zover dat ze uit onze hand komen eten.
Hier is Pia Hendrik (of Hendrika) aan het voeren. De katten proberen ze wel eens weg te jagen maar daar zijn Hendrik en Hendrika niet echt van onder de indruk.
oh ja, wel je duim strak tegen je hand houden. Die zien ze als een apart stuk vlees en dat merk je echt wel.
En eindelijk is ons zwembad klaar. Gevuld vanuit de waterput. 12 uur onafgebroken kunnen pompen zonder dat de put droog kwam te staan. Zegt wel iets over de put.
Zwembad is al een aantal malen uitgeprobeerd, heerlijk. Maar momenteel staat er al enkele weken een stevige wind en is het 'koud'. Nog even op beter weer wachten.
Een poos terug alweer. Fanatiek begonnen aan de moestuin. Betonpalen geplaatst en een rand ertussen gemetseld. Rondom komen hekken aan de palen om de apen buiten te houden. Bovenop komen houten frames met daarover schaduwdoek om onze tere plantjes te beschermen. Echter, plannen is hier best wel lastig, er kwam weer van alles tussendoor wat eerst moest gebeuren. Hopen hier binnenkort toch weer mee verder te kunnen.
Voor diegenen die het interessant vinden, even wat uitleg over ons water systeem.
We hebben een poosje zitten zoeken naar een systeem om het warme water van de solarheater het huis binnen te krijgen. De solarheater staat lager dan de kranen en volgens de wet van de communicerende vaten ga je dat water dus niet bij je kraan krijgen. Althans niet op eigen kracht. Hadden we tijdelijk opgelost door er een pompje aan te hangen. Wil je warm water, dan de stekker in het stopcontact. Ben je klaar, de stekker er weer uit.
Nou, met dank aan Alex (AVK voor de ingewijden) hebben we het voor elkaar gekregen. Let op! warm water van de solarheater (nr.7) gaat naar een thermostaatkraan (nr.6), deze krijgt koud water rechtstreeks van de tank (nr.2) buiten het drukvat (nr. 11) om dus. Doordat het koud water wel voldoende druk geeft kan het dus het warme water meenemen. Van de thermostaatkraan gaan we vervolgens naar het opvoerpompje (nr.8) waar weer een drukcontrole ding (nr. 9) opzit. Deze registreert een drukverschil als de warme kraan wordt opengedraaid, die zegt dan: KLIK, en schakelt het opvoerpompje (nr. 8) in, en voila, er komt warm water (met druk) uit de kraan. Geen geklooi met stekkers meer.

Even het lijstje compleet maken:
1.   Koud water van de tank naar het drukvat.
2.   Koud water van de tank naar de thermostaatkraan.
3.   Drukpomp, slaat aan als de druk te laag wordt.
4.   Koud water van de tank naar de schuur.
5.   Koud water vanaf de tank naar de solarheater.
6.   Thermostaatkraan.
7.   Warm water aanvoer vanaf de solarheater.
8.   Opvoerpompje voor warm water.
9.   Druk controle dingetje.
10. Warm water het huis in.
11. Drukvat 35 liter. (Is veel te klein en slaat dus veel te vaak aan).
12. Drukvat 85 liter, doorverbonden met de 35 liter, geeft samen 120 liter en werkt perfect.
20 april 2014     Sanyang
En daar zijn we weer. Excuus voor het lange wachten maar we zijn nogal bezig geweest met vanalles en nog wat.
Er moesten zo'n 100 beugels gemaakt worden voor de dakgoten, zou wel zo fijn zijn als we voor het regenseizoen de dakgoten klaar hebben. En dat valt nog niet mee want er komt weer vanalles tussendoor. Vooral Roberts nieuwe watchman huis kostte nogal wat tijd. Ondertussen de jongens nog wat sleuven laten bikken (graven kan niet hier, de grond is keihard en zonder pikhouweel begin je dus niets). Die sleuven zijn weer bedoeld om slangen in te leggen zodat we vanaf de waterput water naar een tank bij de moestuin kunnen pompen en vandaar weer door naar het zwembad. Had ik al gezegd dat we een zwembad hebben? Is echt waar hoor. Verder moest er nog een sleufje komen van de schuur naar de parking, en daar moest weer electriciteitkabel in om uiteindelijk ook het nieuwe watchman huisje van electra te kunnen voorzien. En ook dat is ondertussen gelukt. Nu nog even water aan sluiten (nog een sleuf) en meneer Robert kan verhuizen.
En dan hebben we ook nog een poos wat logees gehad. We kregen een telefoontje vanuit de Sahara! Huh? Ja,echt. 3 jongens van  Go For Africa waren onderweg met een Land Rover Stage One. Wij dachten al dat het erg vreemd zou zijn als mensen met een kapotte Land Rover vanuit de woestijn ons om hulp vragen. Gelukkig was dat niet het geval. Voor een deel werden deze jongens gesponsord door Jansen Land Rover Parts, en die wisten weer te vertellen dat hun monteur (ikke) in Gambia zat. En zodoende werden wij gebeld met de mededeling dat ze onderweg waren en wel even wilden langskomen. En inderdaad, een week of 2 later stonden ze hier voor de deur. De jongens moesten richting Soma (ver het binnenland in) voor hun project. Of ze in de weekeinden bij ons konden overnachten? Is niet zo'n probleem. 5 dagen Soma en in de weekeinden bij ons. Echter het hele project (en ook alle andere van Go For Africa) vielen in het water. Niemand wist dat ze eraan kwamen, niets was fatsoenlijk geregeld en met moeite werden er 2 studenten gevonden. De auto werd ontdaan van de body (die ligt nu dus hier, dank je wel) en de rest is leermateriaal. Maar na 2 weken neuspeuteren waren de jongens blij dat ze weer richting kust konden. Een beetje schoorvoetend werd toen gevraagd of ze de resterende tijd ook hier konden verblijven. Nou zijn wij niet zo moeilijk dus ook dat kwam goed.
En dat vonden ze helemaal geweldig, eindelijk weer eens douchen met warm water en fatsoenlijk eten. Zwembad, internet, een beetje auto knutselen in de schuur. Need For Speed en Unreal Tournament uitgespeeld. Och, gaat best wel goed zo. En voor het geval ze zich zouden vervelen hadden wij ook nog wel een projectje voor ze. Ze hebben zich een aantal dagen beziggehouden met onze kleine 88. Helaas zijn we er achter gekomen dat het ding geen brandstofprobleem heeft maar een serieus motorprobleem. De motor gaat heel moeilijk rond en zal eerdaags onder het mes moeten, sniff. Auto weer op zijn plek gezet en aan het volgende project (we hebben er nog genoeg) begonnen.
De Stage One.
Wouter, Stijn en Larry bij onze jongens.
Stijn op de container roest aan het verwijderen waarna Larry de boel weer in de Red Oxide schilderde. Zijn we heel blij mee. Jongens bedankt.
<---- Wouter is er ook.
Larry aan het werk bij de moestuin.

De heren hebben zich redelijk goed weten te vermaken, maar Stijn en Wouter wilden nu toch wel naar huis. Van Larry hadden we het idee dat ie nog wel wat langer had willen blijven.
Hoe dan ook, we hopen dat jullie het naar de zin hebben gehad. Bedankt voor jullie gezelschap en kom gerust nog eens terug.          
Genoeg gelummeld, back to work.
Zoals gezegd een begin gemaakt met de dakgoten. Daarvoor neme men een daknok en monteert deze ondersteboven. Bij het huis en gastenverblijf hangen ze al, de schuur en parking volgen nog, hopelijk nog voor de regen begint. Het water van het huis en gastenverblijf gaan we via afwateringsbuizen (klinkt goed) de put in sturen, dan stroomt in elk geval alvast een enorme plas water niet meer over het land. We zijn wel benieuwd of de put dit aan kan! Regenwater van de schuur en parking zal over de fence gaan verdwijnen.
De moestuin is ook weer wat verder af. Volledig overdekt met schaduwdoek, rondom met stevig gaaswerk en kippengaas aan de puntgevels. Met een beetje geluk is dit voldoende om de apen eruit te houden. Moet nu nog een watertank bij komen. Waterleiding ligt al klaar. Op de foto rechts is nog wat ruimte tot aan de fence. Die ruimte en nog een stuk aan de zijkant zal kippenren worden. Staat nog op het te doen lijstje. Er moet waarschijnlijk voor wat projecten van een kuikenbroederij nog een website gemaakt worden. Kosten: een aantal kippen en een haan. Hiermee zijn we dan verzekerd dat we kippen krijgen die fatsoenlijk eieren kunnen leggen. Mooie deal toch?
Uiteindelijk hebben we vorige week nog 2 jongens moeten laten gaan. Was best wel lastig want ze werken hier al bijna vanaf het begin en dan is het niet leuk afscheid nemen. Maar helaas, we waren al regelmatig werk aan het zoeken om ze bezig te houden,
maar een keer houdt het echt op. Dat wisten ze zelf ook wel. Ze waren in elk geval dankbaar dat ze hier zolang hebben mogen werken. We hebben nu dus nog Robert en Aladin over. En binnenkort is alleen Robert nog hier. En die gaat deze week verhuizen van ons gereedschaphok naar zijn nieuwe verblijf bij de poort. Alles is klaar: betegeld, wastafel, douche, electriciteit. Erg luxe voor een watchman/manusje-van-alles.
En wat helemaal mooi is: 2 nieuwe restaurantjes in Sanyang!
Fatou's Happy Corner is enkele weken terug geopend door een Belg; Eric. Eindelijk iemand die wel verstand heeft van horeca. Een niet te grote menukaart, maar wel lekker eten, vooral het stoofvlees. En heerlijk zelfgemaakt ijs! Die scoort punten.
En dan is na lang wachten ook Patrick's restaurantje geopend.
Bird Garden Cottage. Waar je bij Eric beschut langs de weg zit, kun je bij Patrick rustig aan de voorkant zitten en zelfs achter het restaurantje buiten bij de tuin zitten. Echt een genot.
Hier heb ik even voor moeten rennen. Om op tijd de camera te pakken wel te verstaan. Iets verder de boom in en je vindt hem echt niet meer terug.
1 juni 2014     Sanyang
Het regenseizoen kan elk moment losbarsten. We zijn er klaar voor, laat maar komen!
Alle dakgoten zijn klaar dus die gaan een hoop water afvoeren. Ook de weg is weer een stukje verbeterd. Daar waar we om een compound heen moeten rijden hebben we een hoop puin in de bochten gelegd. In het regenseizoen zouden deze bochten niet meer door te komen zijn. Dat was wel een paar dagen afzien, maar goed, da's ook klaar.
De moestuin is inmiddels volgezaaid. Hopelijk begint alles te groeien voor de 'grote regen' komt. De grijze watertank komt later nog bij de moestuin te staan, eerst een torentje lassen. Pia is druk met grijze betonverf bezig. Zo is inmiddels de veranda, de pilaren, de cementrand rondom het huis en de schuur, opritje van de schuur etc. nu voorzien van een mooie grijze verflaag. Er zijn inmiddels luiken gemaakt die we in geval van extreme regen (die zeker gaat komen) voor verschillende ramen kunnen hangen zodat er geen water meer binnen kan komen.
We hebben nog wel een ongewenste nachtelijke bezoeker gehad. Die heeft geprobeerd om in de auto's te komen (niet gelukt), en heeft handafdrukken achtergelaten op elk stoffig kozijn van het huis, de schuur en het watchmanhuisje. Nergens binnen kunnen komen en nergens schade. We hebben voetsporen terug kunnen volgen tot aan de fence van de buurman. Dat was (WAS!!) de enige fence waar nog geen glas op stond.
En we hebben toch maar een blaffert aangeschaft. En die werkt! Want op het moment dat de buurman zijn hoofd boven de fence uitstak ging het meteen van WOEFF!  De katten vinden dit wat minder geslaagd. Bij een eerste confrontatie hebben we uiteindelijk toch een ladder uit de schuur moeten halen om een kat uit een boom te halen waar die bij nader inzien beter niet in had kunnen vluchten. Het beestje heeft minuten lang met alle pootjes gespreid aan de veel te brede bast vastgeklampt gezeten. Kon niet meer voor of achteruit. Ze moeten er maar aan wennen. Probleem is dat als de katten wegrennen hij dat wel leuk vindt en mee wil spelen. De katten kunnen nu voortaan via de achterkant het huis in en de hond moet altijd buiten blijven.
Dit is dus Monday. Die naam hebben wij niet verzonnen.
Hier boven wevertjes, die komen regelmatig met tientallen tegelijk even brood halen.

Hier links een lizard of hagedis. Hele felle kleuren en lastig om goed op de foto te krijgen.
Gouden regen, hebben we best wel veel van. Erg mooi nu in de tuin.
Oke dan. Nu maandag 2 juni rond 19.00 uur en het regent. En niet zo'n beetje ook. Dan maar meteen goed doen, zal iemand gedacht hebben. Nog net op tijd de schuur dicht kunnen doen. Die regen zie je niet alleen aankomen, je hoort hem al van verre. En dan kun je maar beter vlug worden.
Het goede nieuws is dat de dakgoten verdomd goed werken. Maar tegen het ergste regengeweld kunnen ook die niet op en af en toe komt er nog een beste plens overheen. De pijpen die de put in gaan werken ook goed, een hele waterval. We zijn benieuwd of de put dit allemaal wel aankan.
Met de regen komen nu ook de termieten weer uit de grond met duizenden, zoniet miljoenen tegelijk. En die willen verdomme allemaal meekijken op onze laptops lijkt het wel. Er ligt ondertussen een heel kerkhof op onze tafel.
Trouwens, onze hond, Monday, is gek! We zijn al een paar dagen bezig met schelpen uitrijden over de compound. Vandaag is er 8 kuub oesterschelpen gebracht en Monday is vast van plan om die hele 8 kuub eigenhandig op de veranda te pleuren. De ene na de andere schelp gaat ie ophalen, knaagt er een minuutje aan en op naar de volgende. Hij maakt er een flinke puinzooi van. Heb al gevraagd of ie een kruiwagen nodig heeft.
22 juni 2014     Sanyang
Nou, met die regen is het tot nog toe wel meegevallen. Maar ondertussen wordt het wel steeds drukkender, benauwder. En iedereen heeft toch wel zoiets van: Laat nou maar komen hoor. We hebben de luiken voor de ramen klaarliggen. Deze kunnen, indien nodig, voor de ramen geplaatst worden waar alleen maar muskietengaas in zit. Dan blijft het water tenminste buiten. Dat was 1 van de laatste dingen die nog voor het regenseizoen klaar moesten.
Oh ja, die 8 kuub oesterschelpen van de vorige update was een foutje! Wat een verschrikkelijk spul om op je compound te hebben. Vlijmscherp en hopeloos. Die ligt dus ook ergens op de weg, daar is het perfect voor.
En nu (21.00 uur), terwijl ik dit zit te typen, lijkt het wel of de hemel elk moment kan openbarsten om een enorme plons water te laten vallen. Het begint steeds harder te waaien.
Pia is ondertussen op haar slippertjes en met haar emmertje nog even naar het strand geweest om wat schelpen te rapen. nou die heeft ze gevonden. Het waren er nogal wat dus daar moest ook weer een bestemming voor worden gevonden. En da's gelukt. We kunnen nu, regen of niet, in elk geval bijna overal rondlopen en zonder modderpoten het huis of de schuur weer in.
In eerste instantie vond onze watchman die schelpen allemaal maar niks. Een paar dagen al zat ie elke keer op zijn hurken de bladeren van de bomen op te rapen. Tja, vegen of harken lukt nu natuurlijk niet meer. We hebben het geploeter een poosje aangezien en zijn toen de container nog eens ingedoken. Een bladblazer met benzinemotor zou wel eens een uitkomst kunnen zijn. Na wat instructies het ding bij hem omgehangen en hij is zo blij als een klein kind. Vindt het helemaal geweldig. En wij ook!
Ook met moestuin zijn we weer een stap verder. Torentje gelast, watertank erop, leidingen aan gesloten. Deze tank kan nu gevuld worden vanuit de put. Binnen in de moestuin kunnen we nu water pakken van deze tank. Vanaf de tank loopt er ook weer een leiding naar het zwembad dat ook via deze weg vanuit de put aangevuld kan worden. Moestuin is inmiddels aardig gevuld, maar veel van het zaad wat door de vertraging van de container dus ook veel te lang in de container heeft gezeten, is gewoon dood en doet het niet meer. Wordt aan gewerkt, of beter, is al aan gewerkt. Martin heeft voor ons wat zaad uit Nederland meegenomen en ook 2 echte aardbeienplantjes. Die gaan we heel goed koesteren (de plantjes dan wel te verstaan). Martin, ontzettend bedankt!
Gevonden in de skimmer van het zwembad.
10 augustus 2014     Sanyang
Nou, het regenseizoen valt nogal tegen. Sterker nog, het leek voor veel mensen hier een regelrechte ramp te gaan worden. Vlak voor de regens gaan beginnen wordt er overal hard gewerkt om de velden te vullen met groundnuts, mais en nog wat meer. Dan is het wachten op de regen, die nu dus verstek liet gaan. Hele oogsten gaan verloren en daarmee ook hun inkomsten als er geen regen komt. Doordat de pinda's geen water krijgen en niet gaan kiemen ligt er een kans voor de apen die massaal de pinda's weer opgraven. Weg oogst. Er valt wel eens wat, soms ook een stevige bui, maar lang niet genoeg. Het geeft ons dan wel weer meer tijd om de nodige plekken in de weg te vullen met gebroken blokken. Wat met de huidige warmte ook niet echt een pretje is. Maar willen we de weg goed houden moeten we er wel wat aan doen. Waar anderen zich druk maken over een mislukte oogst, maken wij ons zorgen over de weg. Nou, die oogst vinden wij toch wel erger.
UPDATE: 12 augustus 2014. Vrijwel de hele nacht zware regen, ook overdag regent het. Gaat misschien toch nog goedkomen.
UPDATE: 15 augustus 2014. Ho maar! Is al GENOEG nu ja?
En dat regenseizoen ziet er ongeveer zo uit! En dat kan rustig een hele dag zo doorgaan. Maar gelukkig niet elke dag. Gek genoeg kunnen we nog steeds de was buiten te drogen hangen. Als je de rivier onder de poort door ziet gaan snap je misschien ook wel waarom we regelmatig aan de weg aan het  werk zijn.
We hebben ook nog wat stormschade gehad. De boom waar de passieflora in groeide is tegen de vlakte gegaan, een deel van het doek over de moestuin is afgescheurd en de internet antenne/ontvanger hing op half elf. Is allemaal alweer opgelost.
Nu was ik wel op tijd met de camera! Ik ga solliciteren bij National Geographic!
6 Jaar stilgestaan! Een paar uurtjes knutselen en HOPLA!
Zoals op het rechtse filmpje te zien is, is er een begin gemaakt met de Santana. Motor loopt al. Maar daarmee zijn we er nog niet. Versnellingsbak moet eronderuit om de koppelingsvork te repareren, slave cylinder en master cylinder zitten vast, remmen zitten muurvast, verlichting doet niet veel, etc. etc. Werk genoeg nog de komende weken.
En als je dan 's morgens aan het werk wil kom je weleens een verrassing tegen zoals deze. Hing lekker aan het roofrack te ontspannen. Werd nog eventjes wakker om zijn/haar vleugels te strekken (toch al gauw zo'n 45 cm spanwijdte).
Uurtje later was het beestje toch maar vertrokken.
27 september 2014     Sanyang
Tjonge, eind september alweer. Ondanks alle regen toch nog wel wat werk kunnen verzetten. Het werk aan de Santana vordert goed en regelmatig zijn we toch in de tuin bezig. We hebben wat passiflora her en der in de tuin en daar zijn we reuze blij mee. Die dragen vrucht bij het leven, en dat blijft maar doorgaan. Heerlijk.
Een 5-tal weken geleden kregen we een noodoproep van een duitse dierenarts (Mischa). "Help, ik zit met 8 puppy's van 2 weken oud waarvan de moeder is overreden en overleden. Kunnen jullie er tijdelijk 2 opvangen?" De meeste Europeanen zijn pleite tijdens het regenseizoen dus hij kan niet op heel erg veel mensen terugvallen. En omdat de man erg goed werk verricht met zijn opvang stemden wij er maar mee in. Na een week of 4 kon hij ze dan wel weer terug opvangen. Goed, de volgende morgen gewapend met kratten vol met handdoeken op pad. Bij Mischa aangekomen krijgen we meteen elk een pup in ons handen en worden er foto's gemaakt. Na wat geklets en wat tekst en uitleg zijn we dan zover, en net voor we de deur uitlopen zegt ie: "Ik hoef ze niet perse terug hoor".
Wel nondeju, de smeerlap. Weet heel goed waar ie mee bezig is.
En dus stellen wij aan u voor: Bilbo and Frodo.
Links Frodo ----- rechts Bilbo
Aanvankelijk wilde Monday er niets van weten. Met een grote boog liep hij er omheen of zelfs van weg. Dat ging zo een hele poos door. Hij vond het maar niks en bleef onder de tafel liggen. Totdat we visite kregen. En de visite wou wel even naar de kleintjes kijken die in een groot houten krat op de veranda zaten. Bij het naderen van de krat vloog Monday onder de tafel vandaan en ging voor het krat beschermend staan blaffen. Dat was nog eens een verrassing! Sindsdien is alles prima met het spul. Monday heeft ze geaccepteerd en is nu echt 'de grote broer'. Geweldig om te zien.