De Wisser
Land Rovers in The Gambia...
WYSIWYG Web Builder
WYSIWYG Web Builder
Over een paal, een bloemetjesgordijn en een politieagent.

Nou, eindelijk na 7 maanden is Nawec gekomen en hebben we stroom in het restaurantje van mijn vriend. Dat heeft nog wat grappige voeten in de aarde gehad. 3 keer zijn er mensen van Nawec geweest om de situatie te bekijken. Voor een aansluiting is er elke 45 meter een paal nodig. De kabels die ze aansluiten zijn ook al op 45 meter gemaakt.
-Dit is meer dan 45 meter, er moet een paal bijkomen.
>Is goed maar waar willen jullie die paal plaatsen?
-Op 45 meter natuurlijk.(1 meter verder staat al een goede paal tegen het gebouw!!)
>Oke, maar de welderman zal niet blij zijn als jullie een paal midden op zijn al smalle pad gaan zetten. Er moeten hier elke dag wel auto's in en uit en de trucks kunnen dan ook niet meer ver genoeg het terrein op.
-MMmm,..(even denken), geen probleem dan zetten we de paal 1 meter voor de hoek van het gebouw.
>Oke, en hoeveel meter kabel hebben jullie dan nodig om aan te sluiten?
-MMmm,..(weer even denken) 48 meter!
>Oke, en hoe zit het ook alweer met die paal elke 45 meter? (dit is om het extra moeilijk te maken).
Vijf minuten later wordt besloten om dan de kabel toch maar aan de paal aan de hoek van het gebouw vast te maken.
Zo gezegd zo gedaan. De man van Nawec brengt de meter naar binnen en zegt: -Voor 500 Dalasi kan ik hem voor je ophangen.
>You are a funny man, voor 350 heb ik hier een electricien een hele dag. Maar ik kan zelf ook wel 4 spijkers in de muur slaan hoor. Je kunt een zakje hele koude naan krijgen, en de jongens buiten ook.
Na wat gemopper gaat ie dan toch maar de meter ophangen. Ondertussen zijn de andere jongens buiten met de kabel in de weer. Eentje zit al boven in de aansluitpaal en wil de kabel aansluiten. Plots roept ie naar beneden: - He!! Dit is meer dan 45 meter!!
>...zucht..
Ik ben ook nog bij een taylorshop geweest. Mijn korte werkbroeken zijn van te zware kwaliteit en dus veel te warm. Of hij voor mij mijn broek kan namaken. Dat kan maar dan moet ik wel stof meebrengen. Op zoek naar stof dus. Nou hebben ze wel stof in Sanyang maar niet erg veel. Maar ik moet een broek hebben en moet kiezen tussen iets wat zeer doet aan mijn ogen en iets wat nog meer zeer doet aan mijn ogen. Tja, uiteindelijk wordt het wat ik noem een bloemetjes gordijn. Ik had nog proberen uit leggen: I don't have to look nice, I need it for work! Bloemetjes gordijn dus.
Als ik later bij de taylor mijn broek ga ophalen heb ik al een waarschuwing achtergelaten bij het restaurantje: Jongens, als ik terugkom loop ik voor paal! Als ik terugkom vraag ik: Tell me, how do I look. And don't lie to me! ..........Liegen da ze kunnen, ongelooflijk. Zelfs een tourist kan niet erger voor l.. staan! Maar we hebben wel lol.

Heb ook nog een keer een foto gemaakt van een politieman op zijn motor. Da's dus echt levensgevaarlijk en ik voel me daar toch wel schuldig over. Nu komt ie elke morgen langsgereden op de glibberige weg, schuin voorovergebogen probeert ie te zien of we er zijn, dan een grote glimlach en achteromkijkend probeert hij tegelijkertijd te toeteren en te zwaaien. De motor begint angstvallig te zwieberen en snel zwaaien we terug zodat ie nog net op tijd kan omdraaien om zijn stuur te pakken voordat ie onderuit gaat en de tegemoetkomende auto kan ontwijken.
Met een beetje geluk zien we hem morgen weer.
Het is bloedheet en vochtig maar mijn werk voor vandaag zit erop, ik vraag om een lekker koud biertje en prompt valt de stroom uit. Vrolijk gejoel zowel binnen als buiten. De petroleum lampjes worden weer aangestoken en de avond gaat verder. Als ik later in de auto stap en weg wil rijden klinkt er plots weer gejoel uit het restaurantje. Nawec is back! Even later klinkt ook de muziek weer en met een glimlach ga ik mijn bed maar eens opzoeken.

Oh ja, de taylor heeft nog een broek voor me gemaakt. Deze keer heeft ie zelf de stof uitgezocht.
Als ik de broek aantrek en bij het restaurantje kom vraag ik weer: How do I look? En wat denk je.....?

Grumpy Old Sil
23 oktober 2010